IN MEMORIAM

Eerbetoon

‘Toen ik de diagnose kreeg dat de kanker uitgezaaid en ongeneeslijk was, voelde ik veel verdriet. Maar ik blijf zeggen: ‘God is goed’. Niet omdat ik dat altijd voel, maar omdat ik weet dat het zo is. Hij zorgt zo goed voor mij. En juist omdat ik dit hardop blijf uitspreken, blijf ik dankbaar naar God toe, ondanks verdrietige omstandigheden.’
Wat een rijke lessen deelde Els met ons tijdens het interview dat je in het eerste Supermam magazine van 2020 terug kunt lezen. 

Ze zei ook: ‘Ik voel mij sinds een paar maanden heel welkom in de hemel. En dat ontroert mij. Ook al is er dat grote welkomstgevoel, toch zie ik op tegen het proces naar het sterven toe. Bert en ik bidden beiden dat mij het lijden bespaard blijft, maar dat is geen garantie. Iedereen sterft een keer hier op aarde, maar hoe dat weet niemand. Maar ook daar geeft God weer vrede over als ik mij angstig voel en ik die angst aan Hem geef. En dat bedoel ik: Hij zorgt zo goed voor mij!’
Het lijden bleef haar helaas niet bespaard. Ze werd bevorderd tot heerlijkheid na een kort maar intens pijnlijk ziekbed. 

Els was gelukkig getrouwd met Bert, moeder van vier prachtige kinderen en schoonkinderen en een trotse oma van elf kleinkinderen. 

Ze was een bidster. Iedere dag bad ze heel bewust voor haar kinderen en kleinkinderen. Ze was een sprankelende vrouw die hield van stijl. Ze was liefdevol, positief, een blij mens met gerichte belangstelling. Ze was een doenster, praatster en genietster. Met veel liefde voor het huis van God. Dit zijn maar een paar willekeurige woorden die over haar werden gesproken tijdens haar begrafenis. 

Nu is ze overgaan van het tijdelijke naar het eeuwige. En is ze de heerlijkheid van God binnengegaan. Wat zijn wij dankbaar voor haar grote nalatenschap: een leven in totale overgave aan Hem. En wat zijn wij dankbaar voor haar kostbare aandeel in het allereerste Supermam magazine. 

Daarom dit eerbetoon aan haar.

Rouwkaart

Uitleg Rouwkaart

Vanaf het moment dat Els te horen kreeg dat ze ongeneeslijk ziek was, heeft zij Gods aanwezigheid nog intenser ervaren. Ze voelde zich gedragen. Elke dag opnieuw ontving ze bovennatuurlijke kracht. 

Els hield intens veel van Jezus en Zijn bovennatuurlijke knipoogjes. Hij heeft haar in deze fase van haar leven op verschillende manieren laten ervaren dat ze welkom was in de hemel. Eén van deze momenten beleefde zij als een letterlijk inkijkje in de hemel. Terwijl ze op haar eigen bank in haar eigen huiskamer zat, zag ze een deur die voor haar open stond. Door de openstaande deur mocht ze een prachtige tuin bewonderen en een intens warm welkom ervaren. Dit was voor Els overduidelijk de hemel. 

In het ontwerp van haar afscheidskaart is dit doorkijkje geïllustreerd: Haar feestelijke welkom in de hemel en Gods grootheid die zij heeft ervaren tijdens haar leven op aarde en die nog intenser voortduurt in de hemel. 

Door Jezus groot te maken en Gods goedheid uit te spreken over elke situatie in haar leven, heeft ze een erfenis nagelaten. Een erfenis die klaarligt voor ons allemaal, ook voor volgende generaties. De trappen illustreren het opstapje dat ze heeft gecreëerd voor onze eigen levens en die van anderen. 

De cirkels illustreren zowel de veelkleurigheid van haar hemelse tuin, alsook haar nalatenschap. ‘God is goed’ is een erfenis die al haar kinderen, en inmiddels ook haar kleinkinderen, omarmen. De elf cirkels staan namelijk ook voor haar elf kleinkids.