De dagboek momenten.

Wist je dat deze woorden driehonderdvijfenzestig keer in de Bijbel staan? Voor iedere dag één keer. Waar ben jij bang voor? Bang voor de mening van anderen? Bang of het je vandaag allemaal wel gaat lukken? Bang voor al die mensen op het schoolplein? Bang voor de toekomst? Bang dat je kanker zult krijgen? Bang om je oudste los te laten? Er zijn zoveel verschillende dingen waar we bang voor kunnen zijn. Maar God zegt vandaag tegen jou: VREES NIET! Geef het aan Mij en Ik bevrijd je van die angst. ‘Maar nu, zo zegt de Heere, UW schepper, UW formeerder. Wees NIET bevreesd, want Ik heb u bij uw naam geroepen, U bent van MIJ. Wanneer u zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, door rivieren, zij zullen u NIET overspoelen. Wanneer u door het vuur zult gaan, zult u NIET verbranden, geen vlam zal u aansteken. Want IK BEN DE HEERE, UW GOD!!’ Jesaja 43:1-3. Wat er ook gebeurt, Hij is erbij en Hij zorgt voor jou. Niemand kan zo goed voor jou zorgen dan God alleen. Dus, wees niet bevreesd lieve, prachtige moeder. Hij is bij jou en Hij zorgt voor jou. Vandaag en de rest van de dagen die gaan komen. GEBED: Dank U voor iedere belofte vanuit Uw Woord. Wat goed om te weten dat ik niet bang hoef te zijn. U zorgt voor mij, U bent bij mij, U beschermt mij, wat er ook gebeurt… U hebt alles in Uw handen en daar mag ik op vertrouwen. In Jezus’ naam. AMEN.

Opvoeden is moeilijk, maar volgens mij bestaat er iets dat nog veel moeilijker is: niet opvoeden. We noemen het ook wel: loslaten. Als ze klein zijn dromen we van de dag dat onze kinderen groot zullen zijn, en opeens zijn ze het. Dan gaat het over het lege-nestsyndroom: die eenzame periode als de kinderen volwassen zijn geworden en het huis uit zijn. Op dit moment zit ik tot mijn oksels in het wasgoed en de vieze laarzen. De tandjes van de jongste beginnen door te komen en de andere vier maken veel ruzie. Mijn man heeft zojuist gebeld dat we maar zonder hem moeten eten en mijn voorgenomen dieet is ook weer mislukt. Op een dag ruim je de slaapkamer van de kinderen keurig op. Geen hoopjes kleren overal, bedden rechtgetrokken, klerenhangers in de kast. Dieren in hun kooi. Dan zeg je hardop: En nu wil ik het zo houden. En dat gebeurt. Je zegt: Als ik aan het bellen ben, mag je niet storen. Of: Als ik aan het praten ben dan praat je er niet door heen. Geen gedans, geen geschreeuw. Geen sloopteams. Stilte! Begrepen? En stil zal het zijn. Geen tafelkleden met spaghettivlekken meer, geen hekjes bovenaan de trap, geen angstige nachten meer in een tent, geen elastiekjes voor paardenstaarten meer of natte vastgeknoopte veters. Stel je voor. Een lippenstift met een punt. Geen oppas meer nodig als je er even samen tussenuit wilt. Maar één keer per week wassen. Bij de tandarts zitten zonder een baby naast je in de maxi cosi. Geen ouderavonden. Geen muziek die keihard aan staat. Niemand die om 23.00 uur thuiskomt en zijn haren wil wassen. Denk je toch eens in. Geen natte papzoenen meer. Geen tanden die los in de mond hangen. Geen gegiechel in het donker. Geen knieën waar pleisters op moeten. Geen verantwoordelijkheid. Binnenkort roep jij tegen je kinderen: ‘Doe niet zo kinderachtig, word toch eens volwassen’! En dat doen ze. Dus voor ons, moeders van jonge kinderen, geniet van ieder moment, want hoe cliché het ook klinkt: ze zijn zó snel groot! GEBED: Deze herinnering heb ik vandaag nodig, Heer, hoe zwaar of hoe gemakkelijk ik deze fase ook vind. Dank U wel dat U mij daarbij wilt helpen. Ik wil een ‘voorbeeld-genieter’ zijn voor mijn gezin omdat U het leven zo prachtig heeft gemaakt. Dank U wel daarvoor. In Jezus’ naam. AMEN.