COLUMN

Ken je dat gevoel dat je s’ morgens naar buiten loopt. Het heeft net gesneeuwd en je bent de eerste die je voetsporen in de verse sneeuw mag achterlaten. Of dat je in je splinternieuwe agenda je eerste afspraak zet.


Ik heb dat met mooie notitieboekjes die ik krijg ik vind dat bijna zonde om erin te beginnen. Om de eerste woorden op het verse papier te zetten. Of de eerste keer je nieuwe schoenen aan ook zoiets.


En nu staat er een heel nieuw jaar voor de deur. Een onbeschreven jaar voor ons als mens een beschreven jaar voor Degene die alles overziet.


Als ik terugkijk naar het afgelopen jaar had ik de situaties en gebeurtenissen echt niet kunnen voorspellen die gebeurd zijn en op mijn pad zijn gekomen. Baby’s bij ouders die zijn geboren, kinderen met leuke situaties en moeilijke situaties. We hebben mensen in ons gezin mogen verwelkomen maar ook afscheid moeten nemen. Maar toch was ik erop voorbereid. Toch voelde ik me op het moment dat de dingen gebeurden me er klaar voor. En waar ik er niet klaar voor was voelde ik me gedragen.


Het is zo fijn om aan de hand te wandelen van Hem die alles overziet en die overal op voorbereid is. Vol vertrouwen ga ik dit nieuwe jaar in. Niet dat alles rozengeur en maneschijn zal zijn. Maar hoe het ook zij Hij is erbij.

Geschreven door: Amy* (41). 20 Jaar getrouwd met Collin. Ze hebben drie “eigen” kinderen Joy (18) Nicky (16) en Joël (14) en drie pleegkinderen Demi (7), Finn (4) en Faya (3). Ze doen nu 13 jaar aan crisisopvang met de mogelijkheid om te blijven als de kinderen niet terug naar hun eigen ouders kunnen.

*= Alle namen zijn gefingeerd en zijn, vanwege privacyredenen, alleen bekend bij de redactie.

Andere columns van Amy

De lekkerste recepten van
Koken met Esther